خود داشت در ظرف حضرت پيغمبر ص كرد ، و گوسفند خود را هم خدمت آن حضرت فرستاد كه : « اين است آنچه در نزد ماست ؛ و اگر ميل دارى آنكه بيشتر بدهم تا بدهم ! » . پس آن حضرت فرمودند : « اللّهمّ ارزقه الكفاف » « 20 » . بعضى از اصحاب عرض كردند كه : « در حقّ راعى اوّل كه منع كرد از تو شير را ، دعا كردى به دعائى كه ما دوست داشتيم آن را ، و در حقّ راعى كه اجابت كرد حاجت تو را ، دعائى فرمودى كه تمام ما كراهت داريم از آن » . پس آن حضرت فرمود : « آنچه قليل است و كفايت مىكند ، بهتر است از آنچه كثير است و غافل مىسازد شخص را از حقّ تعالى » . و فرمود : « اللّهمّ ارزق محمّدا و آل محمّد الكفاف » « 21 » . و نيز حضرت صادق ص فرمود : « حقّ تعالى فرموده كه اگر تنگ بگيرم بر بندهء مؤمن خود ، محزون مىشود ؛ و اين ، باعث ازدياد قرب اوست به من ، و اگر وسعت دهم بر او ، فرحناك مىشود ؛ و اين ، باعث زيادتى بعد اوست از من » . پس ، از بيانات مذكورهء الهيّه و نبويّه و اهل عصمت ص ، ظاهر آمد كه خير و صلاح مؤمن ، در قناعت و قلّت مال دنياست به قدر كفاف ، و ضرر و فساد حال او ، در حرص و اكثار مال است ؛ زيرا كه در اكثار مال ، كثير اشتغال به تحصيل و اشتغال به حفظ و اشتغال به صرف آن است ؛ و لهذا از اصلاح احوال نفس و فكر و قرب و طاعات و رضاى حقّ تعالى بازماند . و در اكثار مال ، حصول شهوات و تمنّيات نفسانيّه است از شهوت مأكول و منكوح « 22 » و ملبوس و مسكن و متعلّقات به آنها ، و شهوت جاه و عزّت دنيا و ما يتعلّق به آن ، به غير

--> ( 20 ) - بار خدايا ! روزى كافى ، او را عطا فرماى : « الكافى » 2 : الايمان و الكفر : باب الكفاف : حديث 4 ، « مشكاة الانوار » : 492 ، « بحار الانوار » 72 : 61 ( 21 ) - خداوندا ! محمّد و آل محمّد را روزى كافى نصيب فرما : مآخذ فوق ( 22 ) - همسر